स्वभावस्तु प्रवर्तते

  यत्तदग्रे विषमिव परिणामेऽमृतोपमम्। {भगवद्गीता} आजच नव्हें तर सावरकर हयात असतानाही त्यांच्या लिखाणाचा, भाषणांचा, वक्तव्यांचा, तर्कांचा पदोपदी विपर्यास केला गेला.तिच विकृत परंपरा आजही सुरु आहे.आतातर विरोध करणाऱ्यांची पातळी इतकी घसरली आहे की काडीमात्र तथ्य नसलेल्या वैयक्तिक आयुष्यातल्या आणि न घडलेल्या निव्वळ खोट्या कल्पना रचून बदनाम करण्याचे सत्र आरंभिले आहे. वैचारिक मतभेद असायला कुणाची ना नाहीं. पण जर आपण स्वतःला सुशिक्षित नि शहरी म्हणवितो तेव्हा आपल्या भाषेकडे, कुणाविषयीं बोलतो याकडे लक्ष देणे क्रम प्राप्त होते. हा साधा अलिखित नियम आहे.अहो असं आहे, जिथे राम-कृष्णा सारख्या युगपुरुषांवर असत्य गोष्टी रचून वाटेल तेसे बोलतात, लिहिण्यात तिथे हल्लीच्या व्यक्तींची काय कथा! आणि हे न संपणारे चक्र आहे हे पक्के ध्यानात घ्यावे. तथापि, आपण ज्या व्यक्तीविषयी टिप्पणी करतो,त्याचा अभ्यास केलाय कां? अभ्यास करुन तेव्हाच्या कालमान परिस्थितीचे अवलोकन केले आहे कां? नकोत्या गोष्टी उकरुन अशांतता पसरवून देशाच्या उन्नतीसाठी जे अवश्यक त्याच्याकडे पाठ करावी, हे शोभण्यासारखे आहे कां? याची उत्तरे ज्याला खरंच का...

  श्रुतिस्मृतिपुराणानामालयं करुणालयम् । नमामि भगवत्पादं  शङ्करं लोकशङ्करम्  केरळ प्रांतात कालडी नामक खेड्यात पूर्णा नदीतटी सुमारे अडीच सहस्र वर्षांपूर्वी एका अद्भुत नि लोकोत्तर महापुरुषाचा जन्म झाला.प्रत्यक्ष भगवान् श्रीमहादेवाच्या आशीर्वादाने पिता शिवगुरु आणि माता आर्यांबा यांच्या उग्र तपश्चर्येचे फल अलौकिक बुद्धिमत्तेच्या बालरुपाने प्रकट झालें.त्या अवतारी महापुरुषाचा अल्प तथापि दिव्य जीवनपटाचे यथार्थ दर्शन करून देणारा श्लोक प्रसिद्ध आहे. अष्टवर्षे चतुर्वेदी द्वादशे सर्वशास्त्रविद्। षोडशे कृतवान् भाष्यं द्वात्रिंशे मुनिरभ्यगात्॥  की, वयाच्या आठ वर्षे पूर्ण होण्याआधीच चारही वेदांना आत्मसात केलें,बारा वर्षापर्यंत समस्त शास्त्र पारंगत, सोळाव्या वर्षापर्यंत भाष्ये लिहून हाता वेगळी केलीं आणि बत्तीसाव्या वर्षात पार्थिव देहाची यात्रेची इतिश्री केलीं. अशी ज्यांची महानता वर्णली त्या  पूज्यभगवद्पाद श्रीमच्छंकराचार्य स्वामी महाराज   यांचा वैशाख शु.पंचमी हा जन्मदिवस होय. वैदिक सनातन धर्मात शिरलेल्या अनाचारास समूळ नष्ट करून सद्धर्माची ध्वजा भरतखंडभर दिमाख्यात फडकविण्य...